Με την ανακάλυψη της τονικής κλήσης, οι μηχανικοί, εκτός από την τεχνική υποδομή, έπρεπε να αποφασίσουν και πώς θα προσαρμοστούν έτσι οι συσκευές ώστε η τονική κλήση να μπορεί να είναι εύχρηστη για τους «πελάτες» τους, δηλαδή όλο τον κόσμο. Τα δάχτυλα όλων, είχαν συνηθίσει το περιστροφικό κατράν. Ήξεραν πού βρίσκονται οι αριθμοί.
Τώρα; Οι μηχανικοί κάθισαν και σχεδίασαν τα πληκτρολόγια που βλέπετε παραπάνω. Και ακόμα περισσότερα. Και απευθύνθηκαν σε εκατοντάδες χρήστες, παρακολουθώντας πόσο γρήγορα μπορούσαν να πληκτρολογήσουν τους αριθμούς τηλεφώνου σε όλα αυτά τα πληκτρολόγια, σε ποια από αυτά έκαναν τα περισσότερα λάθη και για ποια εξέφρασαν την προτίμηση, ή την απέχθειά τους.
Πόσο εύκολο, όμως, ήταν να καταλήξουν οι μηχανικοί στο πληκτρολόγιο που έχουμε στις συσκευές μας σήμερα, από τις οθόνες αφής, μέχρι και τα συμβατικά σταθερά τηλέφωνα; Καθόλου. Τους πήρε πάρα πολλά χρόνια να επινοήσουν τα πρώτα σχέδια που θα είχε το πληκτρολόγιο και να τα προτείνουν στους χρήστες. Μελέτες, πειράματα σε εργαζόμενους των Bell Labs, μέχρι και αγνώστους. Φανταστείτε, αυτό που για εσάς και για εμάς αποτελεί δεύτερη φύση, δηλαδή, δεν χρειάζεται να σκεφτούμε πού βρίσκονται οι αριθμοί, για εκείνους τους ανθρώπους που δεν είχαν δει ποτέ τους πληκτρολόγιο τηλεφώνου, ήταν ένας άθλος.
Δείτε το παρακάτω βίντεο από το Numberphile που ξέρετε ότι αγαπάμε πολύ.
Αφιερωμένο στη γιαγιά Ελπινίκη που δεν ζει πια. Μία γυναίκα η οποία, μέσα στη διάρκεια της ζωής της, πέρασε από το λυχνάρι στον ηλεκτρισμό και που, δεν είχε καθόλου καλή σχέση με το τηλέφωνο: όταν μιλούσε, εφόσον δεν έβλεπε τον συνομιλητή της μπροστά της, πίστευε ότι έπρεπε να φωνάζει για να την ακούσει. Και όταν είδε για πρώτη φορά κινητό τηλέφωνο, έψαχνε να βρει πού είχαμε κρύψει το καλώδιο.
http://www.digitallife.gr