Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με την επιβράβευση ενεργοποιήθηκαν περισσότερο όταν οι εθελοντές αναφέρονταν στον εαυτό τους και λιγότερο όταν μιλούσαν για κάποιον άλλο. Μάλιστα, αρνήθηκαν να δεχτούν χρήματα (έστω, μερικά σεντς) για να μιλήσουν για κάποιον άλλο, προκειμένου να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τη συζήτηση που περιστρεφόταν γύρω από τους ίδιους.
Στην ίδια μελέτη, επιχειρείται να διερευνηθεί η σημασία της ύπαρξης ακροατηρίου. Έδειξε ότι η εγκεφαλική δραστηριότητα υπεύθυνη για την απόλαυση ήταν μεγαλύτερη όταν οι εθελοντές μάθαιναν ότι όσα έλεγαν θα είχαν κοινό, σε σχέση με αυτή όταν ήξεραν πως ό,τι έλεγαν θα έμενε μυστικό.
Κάπως έτσι εξηγείται, ερμηνεύει η Los Angeles Times στον δικτυακό της τόπο, το γεγονός ότι οι χρήστες υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης μάλλον το παρακάνουν με τις ενημερώσεις -το 80% των post στα social media αφορούν την εμπειρία του ίδιου του χρήστη. Επιλέγονται μάλιστα ακραία παραδείγματα, όπως αυτά εγκληματιών που κοκορεύονται στο Διαδίκτυο για τις πράξεις τους παρά τον κίνδυνο να συλληφθούν, ή η περίπτωση του πατέρα που πυροβόλησε μπροστά στην κάμερα το λάπτοπ της 15χρονης κόρης του για να της διδάξει ότι τα «εν οίκω μη εν δήμω» και δη, στο Facebook. Τους προκαλεί ευχαρίστηση, σύμφωνα με την μελέτη στο Χάρβαρντ.
Ένας εκ των ερευνητών, ο Tamir δηλώνει ότι τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής εξηγούν την ύπαρξη αλλά και την διάδοση υπηρεσιών όπως το Facebook και το Twitter: αποδίδονται στην ευχαρίστηση που προκαλεί η δημόσια αυτοπροβολή.